Chris K. Personal Blog

 Το αεροπορικό δυστύχημα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ 03:04: Η τραγωδία του Μονάχου που σημάδεψε το ποδόσφαιρο Στις 6 Φεβρουαρίου 1958, ο κόσμος του ποδοσφαίρου βυθίστηκε στο πένθος. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, μία από τις πιο υποσχόμενες ομάδες της Ευρώπης, βρέθηκε στο επίκεντρο ενός από τα πιο τραγικά δυστυχήματα στην ιστορία του αθλήματος: το αεροπορικό δυστύχημα του Μονάχου. Το ταξίδι της επιστροφής  Η ομάδα επέστρεφε από το Βελιγράδι, όπου είχε αγωνιστεί εναντίον του Ερυθρού Αστέρα για το Κύπελλο Πρωταθλητριών. Το αεροσκάφος πραγματοποίησε ενδιάμεση στάση στο αεροδρόμιο του Μονάχου για ανεφοδιασμό. Οι καιρικές συνθήκες ήταν εξαιρετικά δυσμενείς, με χιόνι και λάσπη στον διάδρομο απογείωσης. Μετά από δύο αποτυχημένες προσπάθειες, στην τρίτη απόπειρα απογείωσης το αεροσκάφος δεν κατάφερε να αναπτύξει την απαραίτητη ταχύτητα, εξετράπη της πορείας του και συνετρίβη. Οι ανθρώπινες απώλειες Από τους 44 επιβαίνοντες, 23 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, μεταξύ αυτών 8 ποδοσφαιριστές της Μ...

 Remote worker Ενότητα 1: Γνωριμία 1Α) Πες μας λίγα λόγια για εσένα (σπουδές, ειδικότητα, χρόνια εμπειρίας). Ονομάζομαι Προσίλης Αργύρης, ειμαι 38 ετων, έχω σπουδάσει πληροφορική, δουλεύω από 18 ετών στον κλάδο μου και έχω 20 χρόνια εμπειρίας. 1Β) Σε ποιον τομέα του software engineering δραστηριοποιείσαι; Έχω περάσει όλα αυτά τα χρόνια από ξεχωριστές θέσεις. Ξεκίνησα ως game developer με το best seller video παιχνιδι 1453-1821: Η ώρα της απελευθέρωσης και συνέχισα με θεσεις όπως web developer, project manager, backend software engineer και full stack engineer. Σε απλά λόγια αναπτύσσω εφαρμογές για επιχειρήσεις τόσο το μπροστά κομμάτι όπως το user interface όσο κ το πίσω κομμάτι που ειναι η αρχιτεκτονική, η βάση δεδομένων το API κτλ. 1Γ) Πώς κατέληξες να εργάζεσαι εξ αποστάσεως; Ξεκίνησα να δουλεύω remote πρακτικά από τα φοιτητικά μου χρόνια, το 2006 όταν ξεκινήσαμε μαζί με φίλους επίσης φοιτητές το video παιχνίδι με την Ελληνική επανάσταση του 1821. Τότε η λέξη remote worker θεωρ...

Συνέντευξη: Θέμα: Εμπιστοσύνη στις Σχέσεις 1. Γενικές ερωτήσεις 1Α) Τι σημαίνει για εσένα «εμπιστοσύνη» μέσα σε μια σχέση; Απ: εμπιστοσύνη…πολύ σημαντικό στοιχείο για μια σχέση! Εμπιστοσύνη (πείθω) σημαίνει ότι πιστεύεις στις δυνατότητες του άλλου ώστε μπορείς να «στηριχθείς» επανω του. Αυτό ακριβώς είναι το συστατικό σχέσης που μας κάνει να νιώθουμε ασφαλείς, πως ο άνθρωπος που έχουμε επιλέξει να μας συντροφεύει έχει όλες εκείνες τις ιδιότητες ώστε να βασιστούμε επάνω του. 1Β) Πιστεύεις ότι η εμπιστοσύνη χτίζεται ή είναι κάτι που είτε υπάρχει είτε όχι; Απ: Νομίζω ότι είναι κάτι που καλλιεργείται! Αλλά για να το κατανοήσουμε αυτό καλύτερα θα χρειαστεί να μεταβούμε στα πρώτα στάδια της ζωής του ατόμου ώστε να δούμε τον τύπο σχέσης ή δεσμού κατά την ψυχολογία του βρέφους με τους γονείς του και κυρίως με τη μαμά του. Μέσω αυτής λοιπόν της σχέσης καθορίζονται τα πρότυπα σχέσης του ατόμου και επηρεάζουν την κοινωνική και συναισθηματική ζωή του κατά την ενηλικίωση. Αυτό στην ψυχολογία αναφ...

  Όταν οι ράγες σιωπούν: σκέψεις για τα σιδηροδρομικά ατυχήματα στην Ευρώπη Υπάρχουν ατυχήματα που τα διαβάζεις στις ειδήσεις και συνεχίζεις τη μέρα σου. Και υπάρχουν κι εκείνα που σε σταματούν. Που δημιουργούν ένα βάρος στο στήθος, μια αμήχανη σιωπή, σαν να μην ξέρεις ακριβώς τι να σκεφτείς ή τι να πεις. Τα σιδηροδρομικά ατυχήματα ανήκουν σχεδόν πάντα στη δεύτερη κατηγορία. Ίσως γιατί το τρένο, ειδικά στην Ευρώπη, δεν είναι απλώς ένα μέσο μεταφοράς. Είναι σύμβολο προόδου, σύνδεσης, κανονικότητας. Είναι η υπόσχεση ότι θα φτάσεις στον προορισμό σου με ασφάλεια, χωρίς δράματα. Όταν αυτή η υπόσχεση σπάει, δεν εκτροχιάζεται μόνο ένα δρομολόγιο ραγίζει κάτι βαθύτερο: η εμπιστοσύνη. Τα τελευταία χρόνια, η Ευρώπη έχει ζήσει αρκετές τραγωδίες πάνω στις ράγες. Διαφορετικές χώρες, διαφορετικά συστήματα, ίδιο αποτέλεσμα: απώλειες ζωών, σοκ, οργή, και μια μακρά λίστα από ερωτήματα που επανέρχονται ξανά και ξανά. Κι όμως, όσο διαφορετικά κι αν μοιάζουν τα περιστατικά, τα μοτίβα είναι σχεδόν πάν...

Δεν ξέρω πότε ακριβώς άρχισε να θεωρείται “εκσυγχρονισμός” το να δουλεύεις περισσότερο. Ζούμε σε μια εποχή που η τεχνολογία υπόσχεται να μας λυτρώσει από τη ρουτίνα, κι όμως βλέπουμε νομοσχέδια που μας επιστρέφουν σε λογικές άλλης εποχής όπου ο εργαζόμενος δεν ήταν άνθρωπος, αλλά “παραγωγική μονάδα”. Το περιβόητο 13ωρο δεν είναι δείγμα προόδου. Είναι ένδειξη ότι κάτι βαθιά λάθος υπάρχει στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την εργασία. Η εργασία, ναι, είναι δημιουργία, είναι αξιοπρέπεια, είναι συμμετοχή στην κοινωνία. Αλλά όταν η μέρα σου γεμίζει μόνο με δουλειά, τότε δεν ζεις επιβιώνεις. Κι αυτό δεν είναι ούτε επιλογή ούτε ελευθερία. Το να επιτρέπεται “εθελοντικά” η επιπλέον απασχόληση μπορεί να ακούγεται εύλογο στα χαρτιά, αλλά στην πράξη ξέρουμε όλοι τι σημαίνει: πίεση, ανασφάλεια και φόβος απώλειας δουλειάς. Δεν είναι θέμα πολιτικής. Είναι θέμα ανθρωπιάς. Το 2025 θα έπρεπε να μιλάμε για τετραήμερη εργασία, για ποιότητα ζωής, για ισορροπία. Κι όμως, ακόμα προσπαθούμε να αποδείξουμε ότι ...

 Σε μια κοινωνία που επιζητεί ηγέτες με γνώση, σύνεση και σεβασμό προς τον πολίτη, ορισμένες συμπεριφορές δημοσίων προσώπων μόνο ανησυχία μπορούν να προκαλέσουν. Πρόσφατο περιστατικό στα νότια προάστια της Αττικής έρχεται να αναδείξει, με τρόπο σχεδόν συμβολικό, την απόσταση που χωρίζει κάποιους αιρετούς από την αποστολή που υποτίθεται πως υπηρετούν. Σύμφωνα με καταγγελίες πολιτών και επαγγελματιών οδηγών, δήμαρχος της περιοχής προέβη σε έντονη λεκτική αντιπαράθεση με οδηγό φορτηγού και άνδρα ασφαλείας σε δρόμο της αρμοδιότητάς του, επιχειρώντας να επιβάλει την άποψή του περί μονόδρομου — παρά το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος δρόμος είναι, και ήταν πάντα, διπλής κατεύθυνσης. Η σκηνή αυτή δεν θα είχε ίσως ιδιαίτερη σημασία, αν δεν αποκάλυπτε κάτι βαθύτερο: έναν επικίνδυνο ερασιτεχνισμό ντυμένο με τον μανδύα της εξουσίας. Γιατί, το να αγνοεί ένας δήμαρχος τη βασική πολεοδομική δομή ενός δρόμου της περιοχής του, είναι ήδη σοβαρό. Αλλά το να επιχειρεί να επιβάλει την άγνοιά του με φωνές,...